به سلطان غياث الدين محمد پسر سلطان احمد مظفرى نشان دادند - بلافاصله « كليد دروب و قلاع بسپرد ، و او را در قلعه شهر موقوف كردند . » « 1 » سپس ايدكو متوجه شد كه امير گودرز از جانب ابو اسحق مظفرى كرو فرى دارد - لشكر به سيرجان فرستاد و قلعه سنگ را محاصره كرد ، و آنقدر محاصره طول كشيد كه « به جز گودرز كوتوال - با شش كس خراب و بدحال كسى زنده نماند - به ضرورت و اضطرار قلعه بسپردند و گودرز كشته شد . . . » « 2 » مقاومت دو سال طول كشيده بود - و از يك هزار و دويست مرد كه در قلعه بودند - بيست و چهار كس از زن و مرد بماندند ، تا در ماه ذى القعده 796 ه / سپتامبر 1394 م . قلعه فتح شد - سيرجان را با خاك يكسان كرد - و چند تنى كه باقى مانده بودند به باغ بميد - سه فرسخى نقل مكان كردند - كه محل امروزى سيرجان است . به‌هرحال امير ايدكو - كه به قول وزيرى - مردى نيك‌نهاد و خوش‌اعتقاد بود و با عدل و داد - در بلوك خبيص راه عقبى پيش گرفت . « 3 » مرگ اوكو ( - ايدكو ) را حافظ ابرو در صفر سنه عشر و ثمانمائه [ صفر 810 ه / ژويه 1406 م . ] نوشته است . و فرزند او ابو سعيد سلطان جانشين او شد كه زدوخوردهاى او و اويس برادرش ، و شاهزاده ديگر تيمورى ميرزا ابا بكر بن ميرانشاه در تاريخ كرمان معروف است - و جاى بحث آن اينجا نيست ، و اگر ميانجىهاى شاه نعمت الله ولى و صوفيان بم نبود - بسيارى از شهرهاى كرمان ويران ، و مردم بسيارى نابود شده بودند . « 4 » حدس من اين بود - كه بگويم احتمالا ، ملا محمد مؤمن ميان خانواده

--> ( 1 ) - محمود كتبى ، تاريخ آل مظفر . ( 2 ) - ظفرنامه يزدى ، ص 785 ، ج 1 . ( 3 ) - وزيرى ، ص 591 . ( 4 ) - در اين باب رجوع شود به كتاب نگارنده ، بارگاه خانقاه